انواع سیمکارت
امروزه کمتر دستگاهی را میتوان یافت که به نوعی به شبکه های مخابراتی متصل نباشد. قلب تپنده این اتصال، قطعه ای کوچک به نام سیمکارت (SIM – Subscriber Identity Module) است. این تراشه ی کوچک، هویت کاربر را به شبکه اپراتور معرفی کرده و امکان برقراری تماس، ارسال پیام و دسترسی به اینترنت را فراهم می آورد. اما سیم کارت ها تنها به یک شکل نبوده و در طول زمان دست خوش تغییرات فیزیکی و فناورانه ی متعددی شده اند.
انواع سیمکارت بر اساس فناوری و قابلیتها
سیم کارت ها با توجه به فناوری به کاررفته در تراشه و حافظه ی آن به دسته های مختلفی تقسیم می شوند
سیمکارتهای معمولی (Traditional SIM) : این سیمکارت ها فقط قابلیت ذخیره ی تعداد محدودی مخاطب (حدود ۲۵۰ عدد) و پیامک را دارند و پردازش آنها صرفاً برای احراز هویت در شبکه (با الگوریتمهای قدیمی مانند COMP۱۲۸) انجام می شود. امروزه این نوع سیم کارت ها منسوخ شده است.
سیمکارت های سریع یا پیشرفته (High-Speed SIM) : این نسل از سیمکارتها دارای پردازنده ی قوی تر، حافظه ی بیشتر (حداقل ۱۲۸ کیلوبایت تا ۱ مگابایت) و پشتیبانی از الگوریتم های رمزنگاری پیشرفته تر (مانند AES) هستند.
انواع سیمکارت از نظر اپراتور ها
همرا اول
اولین و مهمترین اپراتور موجود در ایران که دارای دکل های مستقل میباشد
ایرانسل
دومین اپراتور مهم ایران که دارای دکل های مستقل می باشد.
رایتل
سومین اپراتور مستقل ایران که دارای دکل های مستقل میباشد
شاتل
از مهمترین شرکت های اپراتوری وابسته که با همکاری هر سه اپراتور اصلی (همراه اول ، ایرانسل، رایتل) اقدام به تحویل سیمکارت میکند.
سیم کارت هوشمند شاتل موبایل
آپتل
شرکتی با سابقه بالای 20 سال خدمات الکترونیک، با همکاری شرکت همراه اول و ایرانسل اقدام به تحویل سیمکارت کرده است
آسیاتک
شرکتی با سابقه بالای 20 سال خدمات الکترونیک، با همکاری شرکت ایرانسل و همراه اول اقدام به تحویل سیمکارت کرده است
سپنتا
شرکتی با سابقه بالای 20 سال خدمات الکترونیک، با همکاری شرکت ایرانسل اقدام به تحویل سیمکارت کرده است
لوتوس تل
شرکتی با سابقه بالای 20 سال خدمات الکترونیک، با همکاری شرکت همراه اول اقدام به تحویل سیمکارت کرده است
انواع سیمکارت از نظر ابعاد فیزیکی Form factor
سیمکارت استاندارد (Standard SIM) : این نسل، قدیمی ترین و بزرگترین نوع سیمکارت است که امروزه دیگر در گوشی های جدید استفاده نمی شود.
ابعاد: ۲۵ × ۱۵ میلیمتر
کاربرد: عمدتاً در گوشی های قدیمی (دهه ی ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰) و برخی دستگاه های صنعتی خاص
ویژگی: ضخامت نسبتاً زیاد و قابلیت خواندن اطلاعات توسط دستگاه های کارتخوان بزرگ
سیمکارت مینی (Mini SIM) : با ظهور گوشی های هوشمند، نیاز به سیمکارت کوچکتر احساس شد.
ابعاد: ۲۵ × ۱۵ میلیمتر (اما با حاشیه ی پلاستیکی کمتر)
نکته: بسیاری از مردم این نوع را با استاندارد اشتباه می گیرند، درحالیکه این نسخه، محبوب ترین سیمکارت دوران گوشی های نوکیا و اولین آیفون ها بود.
سیمکارت میکرو (Micro SIM) : گوشی هایی مانند آیفون ۴ و ۴S، جرقه ی ورود به عصر میکرو سیمکارتها را زدند.
ابعاد: ۱۵ × ۱۲ میلیمتر
کاربرد: در اوایل دهه ی ۲۰۱۰ در بسیاری از پرچمداران اندرویدی و اپل استفاده شد.
ویژگی: با کاهش حاشیه های پلاستیکی، فضای بیشتری برای باتری و سایر قطعات در اختیار گوشی قرار گرفت.
سیمکارت نانو (Nano SIM) : تقریباً از سال ۲۰۱۴ به بعد، نانو سیمکارت به استاندارد غالب صنعت تبدیل شد.
ابعاد: ۱۲.۳ × ۸.۸ میلیمتر (با ضخامتی کمتر از ۰.۷ میلیمتر)
کاربرد: تقریباً تمام گوشی های هوشمند پرچمدار و میان رده ی امروزی از این نوع پشتیبانی می کنند.
مزیت: این سیمکارت تقریباً تماماً از تراشه تشکیل شده و حاشیه ی پلاستیکی بسیار ناچیزی دارد.
نکته ی مهم: امروزه اکثر اپراتورها سیمکارت های ۳-in-۱ (سه کاره) عرضه می کنند؛ یعنی یک سیمکارت نانو که با قاب های پلاستیکی از پیش برشخورده، قابل تبدیل به میکرو و استاندارد است. کاربر با توجه به جایگاه سیمکارت گوشی خود، قسمت مورد نیاز را جدا میکند.
